Τύποι γρίπης

Ο ιός της γρίπης διακρίνεται σε τρεις βασικούς τύπους, οι οποίοι διαφοροποιούνται ως προς τη συχνότητα εμφάνισης και τη βαρύτητα της νόσου που προκαλούν.

• Η γρίπη τύπου Α είναι ο συχνότερος τύπος και ευθύνεται για τις περισσότερες εποχικές επιδημίες. Εμφανίζεται τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες και μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να προκαλέσει πιο έντονη συμπτωματολογία, ιδιαίτερα σε παιδιά που ανήκουν σε ομάδες αυξημένου κινδύνου.
• Η γρίπη τύπου Β παρατηρείται συχνότερα σε παιδιά και εφήβους. Συνήθως ακολουθεί ηπιότερη κλινική πορεία, αν και μπορεί να προκαλέσει σημαντικά συμπτώματα, κυρίως κατά τις περιόδους αυξημένης κυκλοφορίας του ιού.
• Η γρίπη τύπου C εμφανίζεται σπάνια και, στις περισσότερες περιπτώσεις, προκαλεί ήπια νόσο με περιορισμένα συμπτώματα, χωρίς ιδιαίτερη κλινική σημασία.

Πώς μεταδίδεται η γρίπη στα παιδιά

Η γρίπη στα παιδιά μεταδίδεται εύκολα, ιδιαίτερα σε χώρους όπου υπάρχει στενή και παρατεταμένη επαφή, όπως είναι το σχολείο και οι παιδικοί σταθμοί. Οι κυριότεροι τρόποι μετάδοσης περιλαμβάνουν:

• Σταγονίδια του αναπνευστικού, τα οποία απελευθερώνονται κατά τον βήχα, το φτέρνισμα ή την ομιλία μολυσμένου ατόμου.
• Άμεση επαφή με άτομο που νοσεί, ιδίως όταν υπάρχει στενή σωματική επαφή.
• Επαφή με μολυσμένες επιφάνειες ή αντικείμενα, όπως παιχνίδια, πόμολα ή επιφάνειες που αγγίζονται συχνά, και στη συνέχεια επαφή των χεριών με το στόμα, τη μύτη ή τα μάτια.

Τα παιδιά, λόγω της καθημερινής στενής επαφής με συνομηλίκους, της συμμετοχής σε ομαδικές δραστηριότητες και της μη πλήρους τήρησης των κανόνων υγιεινής των χεριών, αποτελούν συχνά βασικό παράγοντα στη διασπορά της γρίπης.

Γρίπη στα παιδιά – Συμπτώματα

Τα συμπτώματα της γρίπης εμφανίζονται συνήθως αιφνίδια και μπορεί να επηρεάσουν τόσο τη γενική κατάσταση όσο και το αναπνευστικό σύστημα. Στα συχνότερα συμπτώματα περιλαμβάνονται:

• Υψηλός πυρετός, συχνά με απότομη έναρξη.
• Ρίγος, που συνοδεύει συνήθως τον πυρετό.
• Έντονη κόπωση και υπνηλία, με μειωμένη διάθεση για δραστηριότητες.
• Πονοκέφαλος, ιδιαίτερα σε μεγαλύτερα παιδιά.
• Μυϊκοί πόνοι, που μπορεί να προκαλούν γενικευμένη δυσφορία.
• Πονόλαιμος, λόγω φλεγμονής του ανώτερου αναπνευστικού.
• Ξηρός βήχας, ο οποίος μπορεί να επιμένει για αρκετές ημέρες.
• Καταρροή ή ρινική συμφόρηση, κυρίως στα πρώτα στάδια της νόσου.
• Γαστρεντερικά συμπτώματα, όπως έμετοι ή διάρροια, κυρίως σε βρέφη και μικρότερα παιδιά.

Η ένταση και η διάρκεια των συμπτωμάτων διαφέρουν από παιδί σε παιδί και εξαρτώνται από την ηλικία, τη γενική κατάσταση της υγείας και την παρουσία υποκείμενων νοσημάτων.

Πώς γίνεται η διάγνωση

Η διάγνωση της γρίπης στα παιδιά βασίζεται κυρίως στην προσεκτική κλινική εκτίμηση από τον παιδίατρο. Συγκεκριμένα περιλαμβάνει:

• Λήψη αναλυτικού ιστορικού, με έμφαση στη χρονική έναρξη των συμπτωμάτων και στην πιθανή έκθεση του παιδιού σε άτομα με γρίπη.
• Κλινική εξέταση, κατά την οποία αξιολογείται η γενική κατάσταση του παιδιού και η παρουσία χαρακτηριστικών συμπτωμάτων.
• Εργαστηριακός έλεγχος, σε επιλεγμένες περιπτώσεις, με τη χρήση ταχειών δοκιμασιών ανίχνευσης του ιού της γρίπης, όταν απαιτείται διαφοροδιάγνωση από άλλες λοιμώξεις του αναπνευστικού ή όταν το παιδί ανήκει σε ομάδα αυξημένου κινδύνου.

Στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων, η κλινική εικόνα είναι επαρκής για τη διάγνωση και δεν απαιτείται περαιτέρω διαγνωστικός έλεγχος.

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε ένα παιδί με γρίπη

Η αντιμετώπιση της γρίπης στα παιδιά είναι κατά κύριο λόγο υποστηρικτική και στοχεύει στη βελτίωση της γενικής κατάστασης του παιδιού έως ότου ο οργανισμός αντιμετωπίσει τη λοίμωξη. Τα βασικά μέτρα φροντίδας περιλαμβάνουν:

• Επαρκή ξεκούραση, ώστε το παιδί να ανακτήσει τις δυνάμεις του και να υποστηριχθεί η ανάρρωση.
• Καλή ενυδάτωση, με συχνή λήψη υγρών, ιδιαίτερα όταν υπάρχει πυρετός.
• Χορήγηση αντιπυρετικών φαρμάκων, σύμφωνα πάντα με τις οδηγίες και τη σύσταση του παιδιάτρου.
• Ελαφριά και θρεπτική διατροφή, προσαρμοσμένη στην όρεξη και την ηλικία του παιδιού.
• Αποφυγή σχολείου ή παιδικού σταθμού, μέχρι την πλήρη υποχώρηση των συμπτωμάτων και την αποκατάσταση της γενικής κατάστασης.
• Αντιβιοτικά, εισπνεόμενα κορτικοειδή χρειάζονται μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και αφού εξεταστεί το παιδί από παιδίατρο.
• Το αντιικό φάρμακο Tamiflu χορηγείται μόνο επί ενδείξεων και σε συγκεκριμένες ομάδες ασθενών, πάντοτε μετά από κλινική εκτίμηση.

Ποια παιδιά κινδυνεύουν περισσότερο;

Ορισμένες ομάδες παιδιών παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης επιπλοκών από τη γρίπη και χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή. Σε αυτές περιλαμβάνονται:

• Βρέφη και παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών, καθώς το ανοσοποιητικό τους σύστημα δεν έχει ωριμάσει πλήρως.
• Παιδιά με χρόνια νοσήματα, όπως άσθμα, καρδιολογικά ή άλλα χρόνια προβλήματα υγείας.
• Παιδιά με μειωμένη άμυνα του οργανισμού, λόγω υποκείμενων παθήσεων ή φαρμακευτικής αγωγής.
• Πρόωρα νεογνά, τα οποία ενδέχεται να εμφανίσουν πιο έντονη κλινική εικόνα.

Πότε απαιτείται άμεση επικοινωνία με τον παιδίατρο

Οι γονείς θα πρέπει να επικοινωνήσουν άμεσα με τον παιδίατρο εάν το παιδί με γρίπη εμφανίσει κάποιο από τα παρακάτω συμπτώματα, καθώς ενδέχεται να υποδηλώνουν αυξημένη βαρύτητα της νόσου ή επιπλοκή:

• Επιδείνωση της γενικής κατάστασης, με έντονη καταβολή ή κακουχία.
• Δυσκολία στην αναπνοή, ταχύπνοια ή σημεία αναπνευστικής δυσχέρειας, όπως ωχρότητα ή κυάνωση.
• Μειωμένη επικοινωνία, σύγχυση, έντονη υπνηλία ή λήθαργο, ακόμη και όταν το παιδί δεν έχει πυρετό.
• Πυρετό που επιμένει ή δεν ανταποκρίνεται στη συνήθη αγωγή.
• Επανεμφάνιση πυρετού και επιδείνωση της κλινικής εικόνας, μετά από περίοδο φαινομενικής βελτίωσης.
• Άρνηση λήψης τροφής, και κυρίως μειωμένη πρόσληψη υγρών, με κίνδυνο αφυδάτωσης.
• Συνεχείς ή επαναλαμβανόμενους εμέτους.
• Έντονους πόνους στα κάτω άκρα, με άρνηση ή δυσκολία στη βάδιση.

Μέτρα πρόληψης για την γρίπη στα παιδιά

Η πρόληψη παίζει καθοριστικό ρόλο στην προστασία από τη γρίπη και στη μείωση της μετάδοσής της. Χρήσιμες συμβουλές πρόληψης περιλαμβάνουν:

• Ετήσιο αντιγριπικό εμβολιασμό, σύμφωνα με τις ισχύουσες παιδιατρικές οδηγίες.
• Συχνό και σωστό πλύσιμο των χεριών, ιδιαίτερα πριν από το φαγητό και μετά την επιστροφή από το σχολείο.
• Κάλυψη στόματος και μύτης κατά τον βήχα ή το φτέρνισμα, κατά προτίμηση με χαρτομάντιλο ή τον αγκώνα.
• Αποφυγή στενής επαφής με άτομα που εμφανίζουν συμπτώματα ίωσης.
• Καλό και τακτικό αερισμό των εσωτερικών χώρων, ιδίως σε περιόδους αυξημένης κυκλοφορίας ιώσεων.

Επικοινωνήστε μαζί μας

Εάν το παιδί σας εμφανίζει συμπτώματα που σας προβληματίζουν, όπως επίμονο ή επανεμφανιζόμενο πυρετό, δυσκολία στην αναπνοή, έντονη καταβολή, μειωμένη πρόσληψη υγρών ή επιδείνωση της γενικής του κατάστασης, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με το ιατρείο μας για υπεύθυνη και αξιόπιστη παιδιατρική καθοδήγηση. Στο ιατρείο του Δρ. Χρήστου Ζωγράφου, παιδίατρου σε Πάτρα και Αίγιο, δίνεται έμφαση στη σωστή ενημέρωση των γονέων και στην προσεκτική παρακολούθηση κάθε παιδιού.

Το άρθρο Γρίπη στα παιδιά: Συμπτώματα, Αντιμετώπιση & Μέτρα Πρόληψης εμφανίστηκε πρώτα στο Παιδίατρος - Παιδοαιματολόγος - Χρήστος Ζωγράφος - Αίγιο - Πάτρα.

Ιογενής Γαστρεντερίτιδα

Η ιογενής γαστρεντερίτιδα αποτελεί μία από τις πιο συχνές λοιμώξεις της παιδικής ηλικίας. Οφείλεται κυρίως στους νοροϊούς, αδενοϊούς και ροταϊούς – για τους οποίους υπάρχει πλέον διαθέσιμο εμβόλιο που έχει μειώσει σημαντικά τη συχνότητα και τη βαρύτητα των περιστατικών – αλλά και σε άλλους ιούς, όπως αστροϊοί κορονοϊοί εντεροϊοί. Η μετάδοση γίνεται εύκολα στα παιδία, κυρίως μέσω των μολυσμένων χεριών, αλλά και μέσω επιφανειών, αντικειμένων ή τροφίμων που έχουν έρθει σε επαφή με τον ιό. Αυτός είναι και ο λόγος που η νόσος εμφανίζεται συχνά σε χώρους όπου συγκεντρώνονται πολλά παιδιά, όπως παιδικοί σταθμοί και σχολεία.

Συμπτώματα

• Επαναλαμβανόμενοι εμετοί
• Υδαρείς διάρροιες, συχνά πολλές φορές την ημέρα
• Πυρετός (χαμηλός έως μέτριος)
• Κοιλιακό άλγος ή κράμπες
• Καταβολή, κακή διάθεση
• Σημάδια αφυδάτωσης (ξηροστομία, μειωμένη διούρηση, υπνηλία ή ευερεθιστότητα)

Κοινό κρυολόγημα

Το κοινό κρυολόγημα είναι η συχνότερη λοίμωξη της παιδικής ηλικίας και ανήκει στις τυπικές παιδικές ιώσεις. Προκαλείται από πολλούς διαφορετικούς ιούς – με πιο συχνούς τους ρινοϊούς, αλλά και κορονοϊούς, αδενοϊούς και ιούς της παραγρίπης. Επειδή υπάρχουν εκατοντάδες διαφορετικά στελέχη ιών που μπορούν να προκαλέσουν κρυολόγημα, η φυσική ανοσία που αναπτύσσεται μετά από ένα επεισόδιο δεν προστατεύει από τα επόμενα. Έτσι, είναι φυσιολογικό τα παιδιά, ιδιαίτερα στα πρώτα χρόνια φοίτησης σε παιδικό σταθμό ή σχολείο, να εμφανίζουν πολλαπλά επεισόδια τον χρόνο. Η μετάδοση γίνεται πολύ εύκολα, κυρίως μέσω σταγονιδίων στον αέρα (βήχας, φτέρνισμα), αλλά και με άμεση επαφή με μολυσμένα χέρια, παιχνίδια ή επιφάνειες.

Συμπτώματα

Τα πρώτα συμπτώματα του κοινού κρυολογήματος εμφανίζονται συνήθως 1–3 ημέρες μετά την έκθεση στον ιό και μπορεί να διαρκέσουν έως 7-10 ημέρες. Τα πιο συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

• Ρινική συμφόρηση ή καταρροή: στην αρχή διάφανη, που μπορεί αργότερα να γίνει πιο πυκνή ή κιτρινωπή χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα λοίμωξη με μικρόβιο.
• Ήπιος πονόλαιμος, που συχνά βελτιώνεται μέσα σε 1–2 ημέρες.
• Φτέρνισμα και βήχας, ο οποίος μπορεί να είναι ξηρός ή με φλέγματα.
• Χαμηλός πυρετός (δεν εμφανίζεται πάντα).
• Κούραση, κακουχία και μειωμένη όρεξη, ιδιαίτερα στα πρώτα 24ωρα.

Σε βρέφη και μικρά παιδιά μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στον ύπνο ή στη σίτιση λόγω ρινικής απόφραξης.

Τι να αποφύγετε:

• Αντιβιοτικά, γιατί δεν έχουν καμία δράση στους ιούς.
• Αποσυμφορητικά ή αντιβηχικά φάρμακα χωρίς ιατρική οδηγία, ειδικά σε παιδιά μικρής ηλικίας.

Συνήθως το κοινό κρυολόγημα είναι ήπιο και υποχωρεί μόνο του. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να προκαλέσει επιπλοκές, όπως οξεία μέση ωτίτιδα ή ιγμορίτιδα, ιδιαίτερα σε μικρότερα παιδιά.

Γρίπη

Η γρίπη είναι μια από τις πιο συχνές ιογενείς λοιμώξεις στα παιδιά, ιδιαίτερα κατά τους φθινοπωρινούς και χειμερινούς μήνες. Προκαλείται από τον ιό της γρίπης και μεταδίδεται εύκολα μέσω σταγονιδίων από το βήχα, το φτέρνισμα ή την άμεση επαφή με μολυσμένες επιφάνειες.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα της γρίπης εμφανίζονται συνήθως 1–4 ημέρες μετά την έκθεση στον ιό. Στα παιδιά, τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν ξαφνικά και περιλαμβάνουν

• Υψηλό πυρετό, συχνά υποχωρεί σε 3-5 ημέρες.
• Βήχα, κακουχία, πονοκέφαλο.
• Μυαλγίες ή αίσθημα κόπωσης το οποίο μπορεί να διαρκέσει ακόμη και περισσότερο από 2 εβδομάδες
• Ορισμένες περιπτώσεις, γαστρεντερικά ενοχλήματα όπως ναυτία ή διάρροια

Αν και στις περισσότερες περιπτώσεις η γρίπη υποχωρεί χωρίς επιπλοκές, τα μικρότερα παιδιά και όσα έχουν υποκείμενα νοσήματα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για σοβαρότερες εκδηλώσεις και επιπλοκές.

Η πρόληψη είναι καθοριστική. Σύμφωνα με τις οδηγίες του Υπ. Υγείας για την εποχική γρίπη: «ο αποτελεσματικότερος τρόπος πρόληψης είναι ο εμβολιασμός με το αντιγριπικό εμβόλιο, το οποίο, όταν χορηγηθεί σωστά και έγκαιρα, προφυλάσσει από τη μετάδοση του ιού και συμβάλλει στην προστασία από τις σοβαρές επιπλοκές». Ο ετήσιος αντιγριπικός εμβολιασμός συνιστάται για όλα τα παιδιά ηλικίας άνω των 6 μηνών έως 5 ετών. Επιπλέον, η τήρηση βασικών κανόνων υγιεινής, όπως το σωστό πλύσιμο των χεριών και η αποφυγή επαφής με άτομα που νοσούν, συμβάλλει στην αποτροπή της μετάδοσης.

Ιογενής φαρυγγίτιδα

Η ιογενής φαρυγγίτιδα είναι μία από τις πιο συχνές αιτίες πονόλαιμου στα παιδιά. Προκαλείται από διάφορους ιούς, όπως οι ρινοϊοί, οι αδενοϊοί, οι ιοί της γρίπης ή της παραγρίπης, και εμφανίζεται συχνότερα με την αλλαγή των εποχών ή σε περιόδους έξαρσης των ιώσεων. Σε αντίθεση με τη στρεπτοκοκκική αμυγδαλίτιδα, η ιογενής φαρυγγίτιδα δεν χρειάζεται αντιβιοτικά. Είναι αυτοπεριοριζόμενη και υποχωρεί συνήθως μέσα σε λίγες ημέρες με απλή υποστηρικτική φροντίδα στο σπίτι.

Συμπτώματα

Η ιογενής φαρυγγίτιδα ξεκινά συνήθως με ήπια εικόνα και τα συμπτώματα διαρκούν 4–7 ημέρες. Αυτά περιλαμβάνουν:

• Πονόλαιμο και δυσκολία στην κατάποση.
• Ήπιο πυρετό.
• Ερυθρότητα στο φάρυγγα, χωρίς παρουσία πύου στις αμυγδαλές.
• Συχνά συνοδεύεται από βήχα, ρινική καταρροή ή βράγχος φωνής.
• Μπορεί να συνυπάρχει κακουχία ή πονοκέφαλος.

Τι να αποφύγετε:

• Η χορήγηση αντιβιοτικών δεν έχει καμία δράση στις ιογενείς λοιμώξεις και δεν πρέπει να γίνεται χωρίς ιατρική οδηγία.
• Ερεθιστικά διαλύματα για γαργάρες ή σπρέι λαιμού με αναισθητικές ουσίες δεν συνιστώνται σε μικρά παιδιά.

Λοιμώδες ερύθημα (πέμπτη νόσος)

Το λοιμώδες ερύθημα, γνωστό και ως πέμπτη νόσος, είναι μια ιογενής λοίμωξη που προκαλείται από τον παρβοϊό B19. Εμφανίζεται συχνότερα σε παιδιά ηλικίας 5–15 ετών και μεταδίδεται κυρίως μέσω σταγονιδίων που παράγονται με τον βήχα ή το φτέρνισμα, ιδιαίτερα κατά το στάδιο πριν εμφανιστεί το εξάνθημα. Ένα χαρακτηριστικό της νόσου είναι ότι, μόλις παρουσιαστεί το τυπικό εξάνθημα στο δέρμα, το παιδί δεν είναι πλέον μεταδοτικό, γεγονός που καθησυχάζει τους γονείς και το περιβάλλον του, καθώς μειώνεται ο κίνδυνος περαιτέρω διασποράς.

Συμπτώματα

Η κλινική εικόνα του λοιμώδους ερυθήματος εξελίσσεται συνήθως σε δύο φάσεις:

• Πρόδρομη φάση: χαρακτηρίζεται από ήπιο πυρετό, κακουχία, πονοκέφαλο και συμπτώματα τύπου κρυολογήματος.
• Εξανθηματική φάση:
  • Εμφανίζεται το χαρακτηριστικό έντονο κόκκινο εξάνθημα στα μάγουλα, που θυμίζει αποτύπωμα από «χαστούκι».
  • Στη συνέχεια, το εξάνθημα μπορεί να εξαπλωθεί στον κορμό, στα χέρια και στα πόδια με τη μορφή ακανόνιστων ερυθρών κηλίδων.
  • Το εξάνθημα συχνά υποτροπιάζει ή γίνεται πιο έντονο με την έκθεση στον ήλιο, τη σωματική άσκηση ή το στρες, αλλά υποχωρεί πλήρως μέσα σε 1–3 εβδομάδες.

Σημαντικές επισημάνσεις για τους γονείς

• Σε υγιή παιδιά η νόσος είναι συνήθως ήπια και καλοήθης.
• Σε παιδιά με υποκείμενα αιματολογικά νοσήματα (π.χ. θαλασσαιμία, δρεπανοκυτταρική αναιμία) ή σε περιπτώσεις ανοσοκαταστολής, ο ιός μπορεί να προκαλέσει πιο σοβαρή εικόνα, όπως παροδική απλασία μυελού. Σε αυτές τις περιπτώσεις απαιτείται στενή ιατρική παρακολούθηση.
• Εάν μια εγκυμονούσα εκτεθεί στον ιό, είναι σημαντικό να ενημερώσει τον γυναικολόγο της, καθώς υπάρχει μικρός αλλά υπαρκτός κίνδυνος επιπλοκών για το έμβρυο και απαιτείται η κατάλληλη παρακολούθηση.

Ερπητική ουλοστοματίτιδα

Η ερπητική ουλοστοματίτιδα προκαλείται από τον ιό του απλού έρπητα τύπου 1 (HSV-1) και αποτελεί συνήθως την πρώτη, πιο έντονη εκδήλωση της λοίμωξης με αυτόν τον ιό. Εμφανίζεται κυρίως σε βρέφη και μικρά παιδιά ηλικίας 6 μηνών έως 5 ετών. Παρότι η εικόνα με τις επώδυνες βλάβες στο στόμα και τον υψηλό πυρετό μπορεί να ανησυχήσει έντονα τους γονείς, στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για λοίμωξη αυτοπεριοριζόμενη, που υποχωρεί με υποστηρικτική φροντίδα. Η μετάδοση γίνεται εύκολα μέσω σάλιου (φιλιών, κοινής χρήσης σκευών, παιχνιδιών ή αντικειμένων που έχουν έρθει σε επαφή με το στόμα).

Συμπτώματα

Η ερπητική ουλοστοματίτιδα ξεκινά συνήθως απότομα και τα συμπτώματα μπορεί να διαρκέσουν 7–10 ημέρες. Αυτά περιλαμβάνουν:

• Υψηλό πυρετό στην αρχή (συχνά >39°C).
• Έντονος πόνος στο στόμα, που δυσκολεύει την καθημερινή σίτιση.
• Εμφάνιση μικρών, επώδυνων φυσαλίδων και άφθων στα ούλα, στη γλώσσα, στα χείλη και στο εσωτερικό του στόματος.
• Δυσκολία στη σίτιση και στην κατανάλωση υγρών λόγω του πόνου.
• Δυσοσμία στόματος.
• Ευερεθιστότητα, μειωμένη όρεξη και κακουχία.

Η σημαντικότερη ανησυχία στη νόσο είναι η αφυδάτωση, καθώς τα παιδιά συχνά αρνούνται να καταναλώσουν υγρά λόγω του πόνου. Για αυτό η προσεκτική παρακολούθηση της πρόσληψης υγρών είναι ιδιαίτερα κρίσιμη ώστε να αποφευχθεί η αφυδάτωση.

Τι να αποφύγετε:

• Σκευάσματα με τοπικά αναισθητικά (π.χ. λιδοκαΐνη) χωρίς ιατρική οδηγία, γιατί μπορεί να είναι επικίνδυνα σε μικρά παιδιά.
• Χορήγηση φαρμάκων ή αντιικών σκευασμάτων χωρίς συνταγή και καθοδήγηση από γιατρό.

Στρεπτοκοκκική αμυγδαλίτιδα

Η στρεπτοκοκκική αμυγδαλίτιδα οφείλεται στο βακτήριο Streptococcus pyogenes (ομάδα Α β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος). Αν και δεν πρόκειται για ίωση, συχνά συγχέεται με τις ιογενείς φαρυγγίτιδες, επειδή τα συμπτώματα μπορεί να είναι παρόμοια. Η διάκριση, όμως, είναι ιδιαίτερα σημαντική: η στρεπτοκοκκική λοίμωξη απαιτεί αντιβιοτική θεραπεία για να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά και για να προληφθούν επιπλοκές.

Συμπτώματα

Τα βασικά χαρακτηριστικά της στρεπτοκοκκικής λοίμωξης περιλαμβάνουν:

• Υψηλό πυρετό (συχνά >38,5°C)
• Έντονο πονόλαιμο και δυσκολία στην κατάποση
• Διόγκωση και ευαισθησία των τραχηλικών λεμφαδένων
• Πυώδης επίχρισμα στις αμυγδαλές
• Γενική κακουχία, κοιλιακό άλγος ή πονοκέφαλο

Συχνές παιδικές ιώσεις: Πότε να απευθυνθείτε σε παιδίατρο

Οι περισσότερες παιδικές ιώσεις είναι ήπιες και αυτοπεριοριζόμενες, ωστόσο υπάρχουν συγκεκριμένα συμπτώματα που θα πρέπει να κινητοποιήσουν άμεσα τους γονείς ώστε να ζητήσουν ιατρική εκτίμηση:

• Υψηλός πυρετός που επιμένει πάνω από 3 ημέρες ή επανεμφανίζεται μετά από πρόσκαιρη ύφεση.
• Σημάδια αφυδάτωσης που περιλαμβάνουν ξηρά χείλη και γλώσσα, μειωμένη παραγωγή ούρων, υπνηλία ή λήθαργο και κλάμα χωρίς δάκρυα.
• Δυσκολία στην αναπνοή: ταχύπνοια, θορυβώδης αναπνοή, «τραβήγματα» στο θώρακα ή έντονος βήχας που δυσκολεύει τον ύπνο και τη σίτιση.
• Εξανθήματα που εξαπλώνονται γρήγορα, συνοδεύονται από υψηλό πυρετό ή από κακή γενική εικόνα του παιδιού.
• Έντονος ή παρατεταμένος πόνος στο λαιμό, στο αυτί ή στην κοιλιά.
• Αλλαγές στη συμπεριφορά ή στη συνείδηση: υπερβολική υπνηλία, λήθαργος ή έντονη ευερεθιστότητα που δεν εξηγούνται από ένα απλό κρυολόγημα ή ήπια αδιαθεσία.
• Ο γονέας αισθάνεται ότι η κατάσταση του παιδιού δεν είναι καλή.
• Ανησυχία για οποιοδήποτε άλλο λόγο.

Συχνές παιδικές ιώσεις- Επικοινωνήστε μαζί μας

Οι παιδικές ιώσεις αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ανάπτυξης κάθε παιδιού. Η έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων και η επικοινωνία με τον παιδίατρο, όταν είναι απαραίτητο, αποτελούν καθοριστικό παράγοντα για τη διασφάλιση της υγείας του παιδιού, ενώ ταυτόχρονα προσφέρουν σιγουριά και ηρεμία σε όλη την οικογένεια. Ο Δρ. Χρήστος Ζωγράφος, Παιδίατρος με εκπαίδευση σε κορυφαία νοσοκομεία της Γερμανίας και εξειδίκευση στην Παιδοαιματολογία, παρέχει ολοκληρωμένη πρόληψη, διάγνωση και θεραπεία, με σεβασμό στις ιδιαίτερες ανάγκες κάθε παιδιού.

Επικοινωνήστε με το παιδιατρικό μας ιατρείο σε Αίγιο, για να κλείσετε ραντεβού και να λάβετε εξατομικευμένες ιατρικές συμβουλές για την υγεία και την ανάπτυξη του παιδιού σας.

Το άρθρο Συχνές παιδικές ιώσεις: Όσα πρέπει να ξέρουν οι γονείς εμφανίστηκε πρώτα στο Παιδίατρος - Παιδοαιματολόγος - Χρήστος Ζωγράφος - Αίγιο - Πάτρα.